lekka zupa-krem z kalafiora

Opublikowane dnia 19 marca 2012 kategoria kuchnia | jeden komentarz

Są takie dni, kiedy nie mm pomy­słu co ugo­to­wać… A dziś aku­rat zbie­gło się to z pusta lodówką.
Pusta lodówka bar­dzo moty­wuje do diety! Z dru­giej strony, dzięki temu mam w więk­szo­ści świeże produkty.

Jako zapas „na czarna godzinę” w zamra­żarce zna­la­złem opa­ko­wa­nie kala­fiora. Czemu nie?
W małym garnku zano­to­wa­li­śmy wodę, lekko oso­li­łem i wrzu­ci­łem około połowy paczki.
Po kilku minu­tach ugo­to­wane różyczki kala­fiora prze­rzu­ci­lem do blen­dera (nie odsą­cza­łem, wyją­łem łyżką cesza­kową, nie wyle­wa­jąc wywaru).
Dodalem przy­prawy: sól, pieprz, odro­binę lub­czy­uku, i dosłow­nie muśnie­cie gałki musz­ka­ta­ło­wej, wszystko zala­łek 3 – 5 łyz­kami wywaru. Lekko zmie­li­łem (pul­sa­cyj­nie). Teraz doda­łem 250ml jogurtu, jesz­cze raz zmie­li­łem, doda­jąc wywar w miarę potrzeb by uzy­skać kon­sy­sten­cję kre­mo­wej zupy i pozbyć się grudek.

W miseczce, kem posy­pa­łem drobni pokro­joną pietruszką.

Zupa sma­ko­wala wyśmie­ni­cie z grilowaną/tostowaną kromką chleba, jesz­cze smacz­niej­sza byłaby z grzan­kami — ale to dla tych co nie są na diecie.

Smacznego!

pieczeń z indyka

Opublikowane dnia 4 marca 2012 kategoria kuchnia | brak komentarzy

Obiad na szybko, deli­katny i dietetyczny.

• 30 – 35 dag mięsa z piersi indyka
• 1 duża papryka
• 1 mała cukinia
• 1 – 2 jajka
• 3 ząbki czosnku
• pieprz, sól, przy­prawy do smaku
• 2 – 3 łyżki bułki tartej

Paprykę i cuki­nię zmie­li­łem w maszynce do mięsa (naj­więk­sze sitko), deli­kat­nie odci­sną­łem aby pozbyć się nad­miaru wody. Następnie do tego samego pojem­nika zmie­li­łem mięso z indyka razem z czosnkiem.

Do masy doda­łem jajka i przy­prawy, po wymie­sza­niu doda­łem bułke tartą.

Warto masę na pie­czeń paę minut wymieszać/wyrabiać — nabie­rze lep­szej kon­sy­sten­cji i nie będzie się roz­sy­py­wać po upieczeniu.

Wyrobioną masę prze­kła­damy do naczy­nia żaro­od­por­nego lub foremki wysma­ro­wa­nej oliwą i posy­paną odro­biną bułki tartej.

Pieczemy 40 – 45 minut w tem­pe­ra­tu­rze 160 – 170°C.

Po lek­kim prze­sty­gnię­ciu pie­czeń można wyjąć (ale nie trzeba. można kroić i prze­cho­wy­wać w naczy­niu żaro­od­por­nym czy foremce).

Podawać można ją z sałaką, ziem­nia­kami czy chle­bem. Po osty­gnię­ciu, pie­czeń w pla­ster­kach ide­al­nie nadaje sie na kanapki.

Smacznego!

księżyc z dziś 17.o

Opublikowane dnia 3 marca 2012 kategoria Uncategorized | brak komentarzy

Ładna pogoda i bar­dzo dobra widoczność.

rozbef na kanapki

Opublikowane dnia 29 lutego 2012 kategoria kuchnia | brak komentarzy

Ciągłe afery o prze­my­sło­wej czy zanie­czysz­czo­nej soli doda­wa­nej do wędlin, czy wła­sne doświad­cze­nia z wędliną — która potrafi się już na drugi dzień po kupie­niu zepsuć, zmu­szają do tego by prze­rzu­cić się na wła­sne wyroby.

Jako że woło­winkę lubię, a chuda nie jest zaka­zana na die­cie… to i stwier­dzi­łem że upiekę roz­bef, który póż­niej będzie można cienko kroić na kanapki.

W Makro udało się kupić bar­dzo ładną sztukę mięsa, wyrobu firmy Sokołów. Co cie­kawe, nie jest to woło­wina od razu po uboju a wie­ko­wana, więc będzie miała głęb­szy i cie­kaw­szy smak.

Dobrze upiec roz­bef nie jest łatwo… Dobry i tani swego czasu robili w Ikei, ale tam mieli pie­kar­niki kosmiczne z sondą i utrzy­ma­niem wil­got­no­ści. W domu mam tylko pie­kar­nik gazowy, który i tak nie­równo grzeje.

No to wore­czek do pie­cze­nia, woło­winka deli­kat­nie poso­lona (by soki nie wycie­kły) i natarta naj­now­szym nabyt­kiem przy­pra­wo­wym — sumakiem.

Piekarnik roz­grzany do 180°C, pie­cze­nie 45 minut…

Mięsko ide­al­nie upie­czone, soczy­ste i różowe w środku (nie, nie jest surowe).

Następnego dnia, pokro­jone pla­sterki sma­ko­wały ide­al­nie na kanap­kach na śniadanie!

Smacznego!

tołpyga

Opublikowane dnia 29 lutego 2012 kategoria kuchnia | brak komentarzy

Jako że dziś w Lidlu świeżą toł­pygę naby­łem, to i pomysł na obiad sam się wcisnął.

Tołpygę wło­ży­łem do woreczka do pie­cze­nia, posy­pa­łem nie­wielką ilo­ścią soli, pie­przu i posie­kaną natką pie­truszki. Nic wię­cej nie trzeba by wydo­być aro­mat ryby. Rybkę wsta­wi­łem na 20 minut do roz­grza­nego pie­kar­nika (180°C).

Przygotowałem w cało­ści — wydaje mi się, że poda­wa­nie dużego kawałka, dzie­lo­nego dopiero przy stole jest bar­dziej efektowne.

Na obiad — do poda­nia z bukie­tem suró­wek i ziem­niacz­kami goto­wa­nymi na parze.

Jak zosta­nie cokol­wiek jesz­cze (o ile) to rybka z surówką (z mar­chewki i jabłek) będzie na lekką kolację.

Smacznego!

pieczone pulpety mięsne

Opublikowane dnia 4 lutego 2012 kategoria kuchnia | brak komentarzy

Sobota, leniwy dzień, ale jeść trzeba. No to skoro mam woło­winkę to trzeba zagospodarować!

Gotowana… nie — było, duszona… nie — też było, pie­czona — o, może być. Pieczenie woło­winy łatwym zada­niem nie jest, bo i mięso musi być dobrej jako­ści no i trzeba mocno pil­no­wać temperatury.

Alternatywa? Tak! Zmielić.

No to 250g mie­lo­nej woło­winki, do tego pół gar­ści posie­ka­nej pie­truszki, jedno jajko, przy­prawy — pieprz, sól, papryka, odro­bina maje­ranku i roz­ma­rynu. Wszystko razem wymie­szane w miseczce.

Przy uzy­ciu dwóch łyżek sto­ło­wych, robimy małe pul­pe­ciki i roz­kła­damy je na bla­chę wyło­zoną papie­rem do pie­cze­nia lub folią aluminiową.

Blachę wsta­wiamy do pie­kar­nika roz­grza­nego do 180°C, pie­czemy około 20 minut. Po tym cza­sie naj­le­piej spraw­dzić czy już są upie­czone w środku. Jeżeli chcemy je mieć ład­nie przy­ru­mie­nione z góry (a nie są), pro­po­nuję wsta­wić je jesz­cze na 5 minut pod brojler.

Pulpety można poda­wać z ziem­nia­kami, maka­ro­nem czy ryżem. Można polać je sosem (biały, ciemny, pomi­do­rowy) — wszystko zależy od waszej inwencji!

Smacznego!

p.s.

wpis dedy­ko­wany komuś kto mnie do tego nama­wia cały czas… tak Muzo

duszony królik

Opublikowane dnia 4 lutego 2012 kategoria kuchnia | brak komentarzy

Lidl nie jest skle­pem z dobrami eks­klu­zyw­nymi albo „z wyż­szej półki”, jednkże co tydzień można tam kupić (nie­drogo) świeże kró­li­cze tusze.

Mimo że mięsa nie ma tam spe­cjal­nie dużo i w tuszce jest dużo małych kości, to uwa­żam że jest ono bar­dzo smaczne. Jedna tusza powala przy­rzą­dzić 4 do 6 por­cji w zależ­no­ści od tego jak bar­dzo głodni są goście (dla gło­do­mo­rów to może wyjść nawet 2.. ale cicho-sza prze­cież dieta jest).

Używam kilku prze­pi­sów, ale tym razem zde­cy­do­wa­łem się ugo­to­wać potrawę z uży­ciem mini­mal­nej ilo­ści tłuszczu.

Królika pokro­iłem na mniej­sze kawałki, tak by mozna było je nie­za­leż­nie dopra­wiać i obsma­żyć oraz by było mi wygod­nie układa wszystko w garnku.

Po przy­pra­wie­niu kró­lik ląduje w garnku.

Do sze­ro­kiego garnka nala­łem 3 łyżki oliwy, poszcze­gólne kawałki natar­łem mie­szanką przy­praw: papryka słodka i ostra, pieprz biały, sól i odro­bina imbiru. Porcje pod­sma­ży­łem ze wszyst­kich stron i przez chwilę pod­sma­ża­łem bez przy­kry­cia, co jakiś czas prze­wra­ca­jąc je.

Po zakoń­cze­niu sma­że­nia, doda­łem pokro­jone pie­czarki i seler, wymie­sza­łem, naczy­nie nakry­łem i wsta­iłem do pie­kar­nika roz­grza­nego do 180°C.

Po 30 minu­tach, zamie­sza­łem wszystko raz jesz­cze, deli­kat­nie zmniej­szy­łem teme­ra­turę (150 – 160°C) i pod przy­kry­ciem dusi­łem kolejne 40 minut.

Mniej wię­cej po poda­nym prze­zem­nie cza­sie, należy spraw­dzić czy mięso jest już wystar­cza­jąco mięk­kie — powinno w pro­sty spo­sób oddzie­lać się do kości i być miękkie.

Smacznego!